Mamafih yine de şanslıyım. Bu kadar konuşanın yanında onun kadar büyük konuşmayıp büyük hareketlerde bulunanlar da var etrafımda. Belli etmiyorlar, beklenti uyandırmıyorlar ama bir anda şaşırtıp gerçek yüzlerini güzelce gösteriyorlar. Bayılıyorum. Özellikle de karşı cinste. Mümkünse karşı cins- hele bir de etkileniyorsa, onu beğeniyorsa - afilli laflar kullanmasın, ağdalı aşk edebiyatı yapmasın. Kendi gibi olsun gerektiği zaman da gerekeni yapsın yeter de artar bile, tamamdır.
Bu lava lamp denilen hadiseye öyle hayran değilim. Ya da 70lerin psikodelik olayına. Ne psikodelik müziği severim ne de tarzını, ne de yaşam biçimini. Fakat görüntüsü ilginç geliyor. O böyle akması, soğukta donması, garip garip şekillere girmesi komik yani. Kendisine yaptığım muhtelif ev ziyaretlerimde görmüş, her seferinde de klasik ben olarak "aaaa çok güzelmiş, ben biraz buna bakayım sen benimle ilgilenme" demiştim. Unutmamış ya da içinden gelmiş almak istemiş bilmiyorum ama artık I have a mathmos lava lamp. Çok eğlenceli çok komik.
Şu hayatta beni şaşırtan, beklenmedik anda karşıma eğlendiren komik sürprizlerle çıkan insanlara bayılıyorum. Forever kategorisine koyuyorum, diğer yanda çok konuşup da bir şey yapmayan kitledekiler ise gitgide lava lambasındaki baloncuklar gibi patlıyor ve patlıyor ve patlıyooooor.
No comments:
Post a Comment